Reisverhaal 2011

Auteur: Walter Decock, voorzitter IJzervaarders vzw

Vaarroute: Diksmuide via de Maas, Moezel, Rijn, Lahn en Nederland terug.

Dag collega-toervaarder,

In mijn vorig verslag, heb ik het genoegen gehad jullie te laten kennismaken met de prachtige Saône, Seille en Doubs, alsook een klein stukje Rijn tot Strassbourg. Voor de volgende aflevering heb ik een nieuw stukje vaarwater in de aanbieding. We varen dit seizoen een voor veel toervaarders bekend stukje water, de Maas, Moezel, Rijn en terug naar huis, alleen bekeken uit een totaal andere hoek, maar dat merken jullie wel.

Uit mijn andere schrijfsels weten jullie al dat wij luie schippers zijn. Om volop te genieten van ons vaarseizoen van ongeveer vijf maanden, hebben wij al jaren de keuze gemaakt om op tijd te vertrekken, en liefst voor de middag ons einddoel van die dag te bereiken. Dit geeft een aantal belangrijke voordelen, je vindt altijd een mooie aanlegplaats, noch de schipper, noch de bemanning zijn moe. Je hebt alle tijd om kennis te maken met de nieuwe omgeving, de lokale mensen en gebruiken. Ik kan jullie verzekeren, er gaat een nieuwe wereld voor je open. Al onze vaarvrienden die het eenmaal uitgeprobeerd hebben, willen niets anders meer.

Deel 1

Voor de gemakkelijkheid slaan we onze Belgische Maas over (ook daar hoef je geen lange vaardagen te maken) en beginnen we deze reis aan de Franse grens. Omdat we door een staking van de sluiswachters enkele heerlijke dagen extra in Waulsort zijn blijven hangen, samen met veel andere schepen, zijn we de eerste dag in overdrive gegaan en hebben Givet en Vireux-Wallerand overgeslagen om te belanden in Haybes.

Hier kregen we al bijna het deksel op onze neus om pas na 14u30 aan te komen. Gelukkig waren er nog net 2 plaatsen vrij. Onze vrienden uit Luik, Jean-Marie en Annick, met de Lilly Boyd die samen met ons uit Diksmuide vertrokken zijn, halen ons terug in. Zo varen wij graag samen: iedereen doet zijn ding, sommige dagen varen we samen, dan weer enkele dagen niet, en elk houd op zijn manier vakantie. Alleen de reisweg is voor een groot deel gemeenschappelijk, zo kan er geholpen worden indien nodig.

Fumay varen we voorbij om te eindigen, na 3 uurtjes genietend varen, in één van onze lievelingsplekjes, Revin. Zoals altijd worden we super vriendelijk ontvangen en stralen de bloemen in al hun glorie. Na de middag loopt de haven propvol, tot zelfs enkele boten die driedubbel moeten liggen, wel gezellig. Door probleempjes met onze hond zoeken we hier een dierenarts op. We worden perfect geholpen, al moeten we hiervoor een extra dag blijven liggen, maar dat is hier zeker geen straf!

Vanaf hier gaat de rem er helemaal op. We stoppen in Laifour (1u30 varen), Chateau Regnault (2u15) en Lumes (3u20). Dan hebben we nog Charleville-Mézieres niet aangedaan, je kan niet alles hebben. De volgende dag hebben we overdreven, liefst 4u30 varen tot Mouzon. Dat vraagt natuurlijk om een extra rustdag om de mooie abdij van nabij te bekijken. De volgende dag varen we de rustigste halte op de Maas, ferme Alma voorbij, om te eindigen boven sluis 33. Schitterend liggen op de rivier, met de mooiste zonsondergang, en in the middle of nowhere. Dat alles na een vermoeiende 2u15 varen. Wat kan het leven mooi zijn (en rustig), stress is voor anderen.

Op dit tempo gaat het verder naar allemaal goede aanlegmogelijkheden met regelmatig bevoorrading op loopafstand, en dan bedoel ik geen 2 km. We stoppen in Stenay (1u45), Dun (1u45) en Consenvoy (3u20). In dit laatste plaatsje, een turf groot, is sinds vorig jaar een leuk restaurantje geopend, waar je lekker, en betaalbaar kan eten, Le Chat Gourmet.

Ook in Consenvoye leren we Frans en Janet van de Lady Jane kennen, toffe lui uit Amsterdam. We zullen hen nog veel zien op de rest van deze reis. Door de waterstand schutten wij praktisch altijd met twee en zelfs drie schepen. Iemand moet water sparen en het goede voorbeeld geven. Spijtig genoeg hebben we niet veel volgelingen, veel schippers hebben blijkbaar bang van versassen en willen absoluut alleen in de sluis.

Verdun ligt zoals altijd propvol, zelfs in Belleville, net ervoor en onze favoriet, is ditmaal geen plaats. Na het middagmaal in de voormalige beroepshaven, gooien we opnieuw los en bereiken Dieue, net voor sluitingstijd van de sluis (eigenlijk 10 minuten te laat maar de sluiswachters zijn onze vrienden toch). Hier moeten we vandaag op pinnen liggen, maar morgen vertrekken er enkele schepen. We maken hiervan dapper gebruik om enkele dagen (5) te blijven liggen. Het is warm, zelfs te, en het huishouden (was, strijk, inkopen, onderhoud, poetsen) eist ook zijn tol.

Door de lage waterstand varen er hier veel meer spitsen dan anders. Ze kunnen namelijk het Canal des Ardennes niet door met meer dan 1,40m diepgang. De kunst is, je goed te informeren waar ze zijn, en je plannen aan te passen. Aan 3km/uur varen is ook niet leuk, blijf dan beter een dag liggen. Je hart en je zenuwen zullen je dankbaar zijn, om nog maar te zwijgen van je partner.

We varen nu naar La Croix sur Meuse (2u) en dan in één trek naar Commercy (5u30), St.Mihiel ligt natuurlijk vol (alles is hier gratis nietwaar). De kade van de Aldi, een must voor elke passant, leent zich ook perfect tot een partijtje België-Nederland in pétanque, glansrijk door ons gewonnen.

Om de spitsen van hiervoor te ontwijken, varen we ineens naar Toul en slaan een drietal mogelijke aanlegplaatsen over waaronder Lay Saint Remy, net voor de tunnel van Foug, een aanradertje. Natuurlijk blijven we hier enkele dagen uitrusten.

De haven is mooi heraangelegd, met nu ook plaats voor grotere schepen. Alleen wordt het elk jaar gekker. Er zijn er die al voor zeven uur aan de sluis gaan liggen, om zeker als eerste om negen uur te kunnen versassen. Iedereen wakker natuurlijk. Moet je weten dat ze alles hergroeperen in de eerste Moezelsluis, Fontenoy. Te gek om los te lopen. Toul blijft een must, ondanks de verdubbeling van de prijs, van 4€ en naar 9€40.

We zijn aan het einde van dit eerste deel van onze 2011 reis. Vanaf nu gaan we de Moezel af. Voor dit eerste stukje begonnen we in Diksmuide op 3 mei, en het is nu 6 juli. We hebben ons geen moment verveeld, veel nieuwe mensen leren kennen, en 100% genoten. Haast en spoed zijn zelden goed!

Volgende pagina ->


varen pleziervaart Varen in Frankrijk

Blog varen ->
Forum varen ->

Volg Kanalen en Rivieren